เกลียดคำว่า “ถ้า” กับ” น่าจะ”

เฮ้อ

ผ่านไปแล้วกับการประกาศผล

ติด เภสัช นเรศวร ควรจะดีใจหรือเสียใจดี

ติดอันดับ3 เลยอ่ะ

อันดับ 1 นิติ จุฬา เราขาดคะแนนไป 0.3 คะแนน ทำมัยต้องขาดแค่ 0.3 คะแนนวะ ไม่ขาดซัก500-600 เจ็บใจจริงๆ เศร้าอ่ะ คนเราเลือกเกิดไม่ได้แต่เลือกที่จะเป็นได้ หนูเลือกที่จะเรียนนิติ ตั้งใจทำข้อสอบแต่ทำมัยมันต้องเป็นแบบนี้ด้วยหละ 0.3 คะแนน ถ้าหากเราเลือก ธรรมศาสตร์ไปตามที่ใจหวังก็คงได้เรียนธรรมศสาตร์ไปแล้ว ติดทั้งแบบเลือกเลข และเลือกวิทย์เลย ลาก่อน นิติศาสตร์ ลาก่อนจุฬา หวังว่าเราคงได้พบกันนะ ก็ได้แต่หวัง

อันดับ 2 เภสัช มศว. (6ปี) ไม่ติด ขาด 30 คะแนน แต่อันนี้ไม่เสียใจเลย เพราะก็ไม่อยากเรียนเภสัชอยู่แล้วอ่านะ แต่ม่ามี้อยากให้เรียน ก็เลือกไป 6 ปี แต่คะแนนดันขาด  ถ้าเลือก 5 ปี ก็คงติดไปแล้ว

อันดับ 3 เภสัช นเรศวร อยู่พิษณุโลก ที่แห่งนี้แหละที่เราติด รู้สึกว่าพ่ออยากให้เรียนเภสัชที่นี้ แถมมีการฟันะงก่อนแล้วด้วยว่าต้องได้เีรียนที่นี่  เอ้อ สมใจแล้วสินะทั้งพ่อและแม่ คิดไว้ว่าทำเพื่อพ่อแม่แล้วกานติ้วเอ๋ย แม้ตัวเองต้องร้องไห้ มันก็แลกมากับความสุขของพ่อแม่ไม่ใช่หรอ ทั้งชีวิต แลกกับความสุขพ่อแม่ คุ้มหรอ?? แต่ก็ติดไปแล้วทำงัยได้  รับ 30 คน เราน่าจะเป็นคนที่ 31 จะได้หลุดไปอยู่อันดับ 4 เราจะได้เรียน จุฬา

อันดับ 4 วิทยาศาสตร์ คณิต  จุฬา   อันนี้เลือกไว้กันพลาดแบบสุดๆ แต่ก็ไม่ร่วงมาถึง อยากให้ล่วงมาถึงจังเลย จะได้เรียนจุฬา แต่ช่างเหอะ ติดเภสัชไปแล้วหนิ ชีวิตคนเราก็อย่างนี้

ขอระบาย ขอไว้อาลัยให้กับคณะที่คะแนนของข้าพเจ้าถึง ในจุฬาและธรรมศาสตร์แต่หาได้เลือกไม่เพราเลือกตามที่พ่อแม่อยากเลือก จะคัดมาเป็นอันดับที่ยอดฮิดแล้วกาน มีดังนี้ เสียดายสุดๆคงเป็น วิศวะจุฬา ตอนแรกนอกว่าไม่ถึงเพราะคะแนนเราเทียบกับปีที่แล้วมันไม่ถึงแต่ปีนี้กลับถึง  แต่ถึงจะถึงหรือไม่ถึงที่บ้านก็ไม่ให้เลือกอยู่ดี ผู้หญิงเรียนวิศวะไม่ขึ้นหรอกกก นี่คือเหตุผลของที่บ้าน -*-  ต่อไปคือ นิติ ธรรมศาสตร์ ไม่น่าเชื่อว่าคนที่เลือกธรรมศาสตร์แม้มีมากกว่าจุฬาแต่คะแนนต่ำสุดกลับต่ำกว่าจุฬา เรานึกว่าคนแห่ไปเลือกธรรมศาสตร์กานซะอีก เราน่าจะเลือกธรรมศาสตร์ไว้อันดับ 2 จะได้ติดธรรมศาสตร์ จุฬาไม่ได้ธรรมศาสตร์ก็ยังดี เอาแค่ 2 อย่างนี้ก่อนแล้วกันที่เสียดายที่สุด รองมาคงเป็นคณะพวก เศรษฐศาสตร์ รัฐศาสตร์ สหเวช … จุฬาลงกรณ์ หนูไม่สามารถไขกรณ์ของท่านลงได้ เพียงแค่ 0.3 คะแนนเท่านั้น แค่นั้นจิง

ข้อคิดที่ได้จากเหตุการณ์นี้ในชีวิตคือ อยากจะบอกทุกๆคนว่าเกิดมาแล้วก็ควรอินดี้ให้มากที่สุด ไม่ต้องไปตามใคร ไม่ต้องไปสนใจใคร เพราะมันคือชีวิตของเรา อีกครึ่งชีวิตที่อาจไม่มีพ่อแม่ร่วมทางเดินกับเรา เราต้องเป้นคนกำหนดเส้นทางชีวิตของตนเองให้ได้

สู้ๆต่อไป สักวันเราคงได้เจอกัน ฬ   ลาก่อน ฬ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.