วันนี้มีเรื่องอัพเยอะมากๆเลยอ่ะ
วันนี้ไปกินข้าวกับพองเพื่อนมา 2 คน รวมเราเป็น 3 ที่เก่า คนเก่า เศร้าๆงัยไม่รู้ เพราะเราจะไปพิษณุโลกแล้วจริงๆหรอเนี่ย นี่เราไม่ติด จุฬาเพราะไอ้แค่ 0.3 คะแนนหรือนี่ บางเรื่องในโลกนี้ก็มีสิ่งที่ไม่น่าเชื่อเกิดขึ้นเสมอๆ ไม่ว่าจะเรื่องดีหรือร้าย แต่เราก็ต้องทำใจรับมันให้ได้ แม้เราไม่อยากรับมันก็ตาม ถ้าเราต้องทนอยู่กับสิ่งที่เราไม่ชอบนานๆ ก็เปลี่ยนเป็นชอบซะก็หมดเรื่อง คิดง่ายแต่ทำยาก ทำทีละนิดหน่อย รวมๆ กันมันก็เยอะเองแหละ การปลอบใจตัวเองมันดีอย่างนี้นี่เอง สรุปโดยรวมแล้วคือ เราปรับตัว+ใจ เพื่อที่จะชอบเภสัช ได้แล้วแหละ *-* เคยคิดอยู่เสมอว่าเราต้องยิ้มอยู่ตลอดเวลาเพื่อคนที่รักเราเค้าจะได้ไม่เป็นห่วง แต่บางทีมันลืมตัว น้ำตามันก็ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว วันที่ประกาศผล หนูขอโทษที่ร้องไห้ น้ำตามันไหลเอง ไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้แม่รู้สึกผิดนะ แต่หนูแค่ผิดหวังเพราะหนหวังกับมันไว้มากกก ก็แค่นั้นเองแต่ตอนนี้ทำใจได้แล้ว ยิ้มสู้ *-* // ว่าจะเขียนเรื่องเพื่อนกลับมาเขียนเรื่องตัวเองซะงั้น -*- เพื่อนที่ไปกันวันนี้ก็ผู้ชายอีกแล้ว มีเบนซ์กะกร ส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้แหละ ไปเที่ยวทีไรกับผู้ชายทุกที ก็อยู่โรงเรียนชาย สหตอนม.ปลาย เพื่อนผู้หญิงก็ออกจากบ้านน้อย ส่วนใหญ่ไม่อยู่กะแฟนก็อยู่กับบ้าน แต่ก็ชอบออกไปเที่ยวกับเพื่อนผู้ชายมากกว่าเพราะมัน ไม่ยุ่งยากดี สบายๆง่ายๆ กินง่าย ไม่มีเสียลุค เสียฟอร์ม อยากทำไรก็ทำ ไม่ต้องกลัวถูกว่า แต่ข้อเสียมันก็ร้ายแรงเหมือนกันนะ คนภายนอกมองมามันไม่ดี แบบผู้หญิง 1 คน ผู้ชาย 6 คน คนที่ไม่รู้อะไรเค้าก็จะมองผู้หญิงว่าต้องเป็นคนไม่ดีแน่ๆ ซึ่งมันไม่จริงเลย เพราะเพื่อนพวกนั้นมันก็เพื่อนกันทั้งนั้น แต่ถ้าคนที่รู้จักเราก็จะมองว่าเราเป็น ทอม -*- ตอนหลังๆเลยบอกให้เพื่อนชวนผู้หญิงคนอื่นบ้าง แต่มันก็ยังเหมือนเดิมคือมีเราคนเดียว มีเพื่อนเคยบอกว่า ติ้วเป็นผู้หญิงที่ไม่เหมือนผู้หญิง และมีหลายคนที่ชอบแซวว่า แกเป้นผู้หญิงด้วยหรอ ?? (อ้าวแล้วตกลงกูเพศรายวะ 55+) เราบริสุทธิ์ใจซะอย่าง ความจริงก็จะประจักขึ้น วิ้งๆๆ เหอๆๆ
วันนี้จะอัพเรื่องเกี่ยวกะหนังสือที่อ่าน และคนคนนึง แต่ไม่อยากอัพรวมกับเรื่องของเราเพราะเรื่องเรามันไร้สาระ 5555++ แบบว่ามีแต่การระบายอารมณ์ คนเราระบาย วันละนิดจิตแจ่มใส วิบวับวิบวับ*-*
