วันนี้ไปเอาหนังสือที่สั่งจองไว้กับร้าน se-ed ชื่อหนังสือตามที่ตั้งหัวข้อ อ่านเกือบจบและ เป็นเรื่องของนิ้วกลมหรือพี่เอ๋นั่นเอง กับแฟนๆ แฟนที่เป็นคนไม่ใช่แฟน( พัดลม) แฟนต้า แฟนซี หรือแฟนตาเชีย // เรื่องราวก็เขียนดีเหมือนเคยแหละ นี่เราหลงซื้อหนังสือพี่แกตั้งแต่เล่มแรกยันเล่มสุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด เลยหรอเนี่ยยย แต่ชอบแฟนคนสุดท้ายมากที่สุดเลยอ่ะ พี่เค้าชื่อ ชิงชิง ชื่อน่ารักจังเลยอ่ะ หรือเราจะเปลี่ยนเป็นติ้วติ้วมั้ง 555++ (อย่าเลย จงพอใจในสิ่งที่ตนมี) เราเคยเจอพี่เค้าตัวเป็นๆ ไม่ใช้สลิงค์ไม่ใช่สตั้น มาฮะแว้วว เจอครั้งแรกไม่รู้จักพี่เค้ามาก่อนเลยว่าเป็นใคร ชื่ออะไร แค่รู้สึกถูกชะตา แต่พี่เค้าคงจำเราไม่ได้แต่เราจำพี่เค้าได้แม่นเลย วันนั้นพี่ต้อม พี่ที่บอร์ดของนิ้วกลมโทรชวนเราไปงานที่พี่เอ๋ไปพูดเกี่ยวกับการเดินทางการจดบันทึกที่พี่เค้าไปญี่ปุ่น จดไปจดมาเหลือเชื่อ … กลายเป็นหนังสือ ชื่อ โตเกียวไม่มีขา …. เราก็ไปตอนเที่ยง งานจัดที่ tk park เซ็นทรัลเวิร์ล เราเดินจากสยามไปเซ็นทรัลเวิร์ลแบบติดตีนหมาเลยยย เพราะรีบไปรีบกลับ ตอนบ่ายมีเรียนเคมีต่อ ต้องรีับกลับไปเรียน พอไปถึงก็ไปขึ้นลิฟท์ แล้วลิฟท์ก็มาถึง ประตูลิฟท์เปิดออก สายตาเรามองเข้าไปในลิฟท์เห็นผู้หญิงคนนึงยื่นอยู่ในลิฟท์ รวมๆกับผู้คนมากมายแต่พี่เค้าโดเด่นมาก เพราะพี่เค้าขาว+น่ารักแล้วพี่เค้าก็ยื่นอยู๋ตรงกลางๆลิฟท์เป็นระยะสายตาพอดี เห็นแล้วถูกชะตาอยากรู้จักแบบว่าประทับใจวัยโจ๋ โจ๊ะๆๆตึงๆๆโป๊ก วันนั้นพี่เค้ารวบผมมัดไว้ข้างหลัง ใส่เสื่อสีเขียว กางเกงสีน้ำตาลขาสั้น (ถ้าจำไม่ผิด น่าจะแต่งตัวแบบนี้) ชอบอ่ะ ชอบแบบที่ชอบคนที่เดินผ่านแล้วแต่งตัวดูดี หน้าดูเป็นมิตร 555++ แต่ไม่กล้าเข้าไปขอทำความรู้จัก ถ้าไปทัก เค้าคงคิดว่าเราบ้าแน่ๆ เลยเก็บความประทับใจนี้ไว้ พอลิฟท์เปิดเราก็รีบบึ่งไปทีเค ทันควัน แล้วก็รู้สึกว่าพี่เค้าจะเดินมาทางเดี๋ยวกับเราด้วย เราแอบมองพี่เค้าบ่อยมากเลย รู้สึกพี่เค้าจะรู้ตัวนะ พอไปถึงทีเคพี่เค้าก็ยืนแลกบัตร ข้างๆเรา แต่เราแลกเสร็จก่อนเลยเข้าไปก่อน พอเข้าไปก็เดินๆหาห้องที่พี่เอ๋่พูดแล้วเราก็เข้าไป เจอพี่ต้อมกับพี่อีกคนนึง นั่งอยู่เราก็ทักทายพี่เค้า พอนั่งเสร็จ พี่ชิงชิงก็เดินเข้ามาในห้อง เราก็คิดในใจว่า น่ารักแล้วยังอ่าหนังสือแบบนี้อีก ดีจัง ชอบๆๆ ประทับใจมาก แล้วเราก็เห้นพี่เค้าเดินไปนั่งกับู่ชายหญิงคู่หนึ่ง ซึ่งต่อมารู้จากพี่ต้อมว่าเป็นพ่อแม่พี่เอ๋นั่นเอง เราก็แอบชำเลืองมองพี่เค้าอยู่บ่อยๆ เพราะเรานั่งอยู๋ข้างหน้า เยื้องๆพี่เค้า พอพี่ต้อมเห้นก็บอกเราว่าคนที่ใส่เสื้อเขียวๆ คือพี่ชิงชิง เราก็แบบใครหรอชิงชิง คุ้นๆจัง นึกไปนึกมาก็คุ้นๆว่าพี่เอ๋เขียนขอบคุณไว้ข้างหลัง พี่ต้อมบอกว่าน่าจะเป็นแฟนพี่เอ๋ เราก็คิดในใจว่า โหย !! อย่างพี่เอ๋มีแฟนสวยขนาดนี้เลยหรอวะ 55555++ (เค้าไม่ได้ว่าพี่นะ พี่เอ๋) เราก็ร้องไชโยโฮหิ้วว กับพี่ต้อม แล้วก็เล่าว่าเราแอบมองพี่เค้ามาตั้งแต่อยู๋ในลิฟท์และ (เหมือนโรคจิตเลยวะ แต่เราไม่ได้โรคจิตนะ แค่ปีนรั้วศรีธัญญา แอบกลับบ้านก็เท่านั้นเอง) แล้วเราก็พูดกับพี่ต้อมว่า เราเลิกเป็นแฟนคลับตัวหนังสือพี่เอ๋และ เราขอเป็นแฟนคลับพี่ชิงชิงแทนน 5555++ ก็พี่เค้าน่ารักนี่นาา เราเลยชอบ พอบ่ายโมงเราก็ต้องรีบกลับไปเรียนเคมี พอไปถึงที่เรียนเคมีพี่ที่สอนเคมีแซวว่า หลงสยามหรอน้องติ้ว -*- สรุปไปสาย 15 นาที นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เราเจอพี่เค้า พี่เค้าต้องคิดว่าเราเป้นโรคจิตแน่เลย เพราะแอบมองพี่เค้าบ่อยมาก *-* // แล้วเราก็เจอพี่เค้าอีกหลายครั้งหลายรอบเหมือนกาน ครั้งล่าสุดก็งานหนังสือ ครั้งที่พี่เอ๋ออกหนังสือ ณ. ตอนนั้นเราไปกับพ่อแล้วเราก็ไปเดินกับพี่อูม *-* แล้วก็ไปยืนขอหนังสือกับพี่เอ๋ สรุปได้ ณ. ฟรีมา1เล่ม แต่ก็ซื้อนวนิยายมีมือมา 1 เล่ม หลังจากนั้นเราก็ยืนคุย ล่ำลาพี่อูมกลับบ้าน ส่วนพี่เอ๋ไปพูดที่ตรงเวที กับ พี่ก้อง ทรงกลด คงมาลัย เอ้ย ผิดนามสกลุแต่เข้ากันดีนะ 5555++ แล้วเรานัดพ่อไว้ตรงที่เวทีเพราะพ่อไปนั่งฟังใครซักคนพูดเลยนั่งรอเราเดินงาน ก็เลยเดินไปกับพี่เอ๋ เดินไปก็เจอถึงเวที ก็ไปเจอพ่อ เราก็นั่งคลายเส้นเพราะเดินมาหลายชั่วโมง นั่งไปนั่งมาเจอแฟนคลับพี่เอ๋มี พี่นาย น้องมด แล้วก็ใครอีกคนกำลังยืนถ่ายรูปกับพี่เอ๋กันอยู่ แล้วพวกพี่และน้องเหล่านั้นก็เดินมาทักทายเรา แล้วเค้าก็ไปคุยกะพี่เอ๋ต่อ พอถึงเวลาขึ้นเวที พี่ๆที่อะบุ๊กก็ขึ้นๆปพูดๆๆ เรานั่งหลังสุด พูดไปได้แปปนึง เราก็หันไปมองรอบๆเราก็เห็นพี่ชิงชิงกำลังเดินมาทางเวที แล้วพี่เค้าก็เดินผ่านด้านหลังเราเข้าไปนั่งอยู๋แถวตรงกลางๆ เราเห็นพี่เอ๋ยิ้มใหญ่ เลย ไม่เห้นว่ายิ้มน้อยเลยเพราะพี่แกยิ้มกว้างจริงๆ แล้วพี่ชิงๆ ก็เดินๆขยับไปนั่งด้านหน้า พี่เค้าน่ารักจริงๆ พอได้มาอ่านหนังสือพี่เอ๋ แล้วยิ่งประทับใจในตัวพี่เค้ามากเลย เพราะอ่านจากหนังสือแล้วดูนิสัยดีมากๆ รักอิสระ ร่าเริงดี *-* และนี่ก็เป้นครั้งล่าสุดที่เราได้เจอพี่ชิงชิง *-*
เราชอบพี่เค้าตรงที่ความน่ารัก+สดใส และวิธีการคิดของพี่เค้าอ่ะ ที่ใส่ใจรายละเอียดเล็กๆน้อยๆ และที่สำคัญพี่เค้าชอบเวลากลางคืนเหมือนเราเลย ชอบดูไฟ ตอนกลางคืน และที่ประหลาดใจอีกอย่างคือ พี่เค้าชอบกลิ่นดินหญ้าหลังฝนตก 555++ เหมือนเราเลย นึกว่าจะไม่มีคนชอบแบบเรา เราเคยบอกเพื่อนว่ากลิ่นนี้มันหอมนะแกลองดมดิ สุดหายใจลึกๆ สดชื่นดี แต่เพื่อนกลับด่าเราว่า บ้าป่าวเนี่ย โรคจิตป่าวแก ชอบดมหญ้าอ่ะ หรือไม่ก็กลิ่นรายของแก เค้าไม่เห็นได้กลิ่นเลย (ไอ้พวกไม่มีสุนทรียกลิ่น ในหัวใจ ชิ) เหอๆๆ
ปล. คิดว่าในอนาคตจะไปขอลายเซ็นต์พี่เค้าให้ได้ 555++ *-*
